Ευχαριστώ το Γιάννη που θέλει να μοιραστεί μαζί μας τις εμπειρίες του. Απολαύστε λοιπόν το παρακάτω άρθρο δια χειρός KATOJOHN.

Θυμάμαι τέτοιες μέρες το 2013, αμέσως μετά τον Μαραθώνιο της Βαρκελώνης, όπου ερχόμουν αντιμέτωπος με την μεγαλύτερη πρόκληση της μέχρι τότε δρομικής μου διαδρομής : Ironman Frankfurt. Σοκ και δέος, ή έμπνευση κ όνειρο ?

katojohn_1Ήταν η παρέα των 20 Ελλήνων του 2009 που με είχε εμπνεύσει. Ήταν η γοητεία του άγνωστου, του προκλητικού, του υπερβατικού ονείρου. Ήταν (ίσως) η άγνοια κινδύνου…΄Ηταν η σιγουριά που σου ενέπνεε ο Βασίλης, στον οποίο εμπιστεύτηκα το όνειρά μου. Μα όποιος φοβάται δεν κάνει όνειρα, κάθεται ταμπουρωμένος στην καθημερινή ματαιότητα του. «Coach θέλω να τερματίσω .. » Τα υπόλοιπα ήταν δική του δουλειά.

Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου και σε μερικούς καλούς φίλους, ότι θα … γράψω βιβλίο άμα τερματίσω (!!!!) Τόση έμπνευση !! Επίσης είχα υποσχεθεί ότι ας τερματίσω ένα ΙΜ και μετά τέρμα, δεν παει άλλο. Την συνέχεια την γνωρίζετε οι περισσότεροι, σύντομα θα σταθώ για 5η φορά στην αφετηρία ενός ΙΜ, για το 4ο «τσιγκάκι», πρώτα ο Θεός.

Στην ζωή είναι ωραίο να ονειρεύεσαι. Είναι κάτι σαν οξυγόνο. Σαν διαρκή έμπνευση. Το ίδιο έμπνευση είναι να ξεπερνάς τα όρια σου. Να αποκτάς μεγαλύτερη αυτογνωσία για το ποιος είσαι, τι θέλεις κ τι μπορείς να καταφέρεις, μέχρι που μπορείς να φτάσεις. Τι κρύβεις μέσα σου τελικά, το οποίο ακόμη κ συ ο ίδιος ίσως να μην το γνωρίζεις.

Θυμάμαι αμέσως μετά τον τερματισμό μου στην Αυστρία, το 2014. Αυθόρμητα, στο προφίλ μου, χωρίς να το καταλάβω είχα δώσει έναν πρώτο ορισμό για το Ironman :
Πειθαρχία, Υπομονή, συγκέντρωση, πρόκληση, mind game, commitment, μοναξιά, πίστη, ελπίδα, προσμονή, «μεροκάματο», ταξίδι, πόνος, κατάρρευση, λύτρωση, ωριμότητα, ψυχή, σύνεση, διαχείριση, ικανοποίηση .

Το Ironman τελικά είναι πολλά περισσότερα από την συγκεκριμένη απόσταση. Είναι ένα βιωματικό ταξίδι συναισθηματικής νοημοσύνης. Ένα υπερβατικό ταξίδι αυτογνωσίας. Ξέρεις ότι είναι πολλά περισσότερα από έναν απλό αγώνα, ξέρεις ότι «πας» στα σίγουρα για «πόνο» .Όσο μεγαλώνει η απόσταση στην οποία αγωνίζεσαι ή όσο επαναλαμβάνεις μια υπεραπόσταση, τόσο πιο ταπεινός (οφείλεις να) γίνεσαι.

Είναι επίσης η μαγεία του απρόβλεπτου κ του ανατρεπτικού. Θυμάμαι την χρονιά της Αυστρίας, τις εναλλαγές των συναισθημάτων μέσα σε μια μάχη με το «θηρίο», με τον εαυτό μου, με την φύση, με το απρόβλεπτο κ το απροσδόκητο (χτύπημα στον θώρακα στα πρώτα 50μ στο κολύμπι-έμεινα στατικός για 2-3 λεπτά, σχεδόν 100 λεπτά μέσα σε βροχή στο ποδήλατο, στομαχικές διαταραχές από το 11ο μέχρι το 16ο στο τρέξιμο, κλπ).katojohn_2

ΙΜ είναι η μαγεία του να είσαι ο «προπονητής» του εαυτού σου μέσα στον αγώνα. Να ξέρεις κ να μπορείς να διαβάσεις την ροή του αγώνα, να προβλέψεις την επόμενη στιγμή, να έχεις ανα πάσα στιγμή ένα «Plan B», ίσως κ «Plan C» ..Είναι να μπορέσεις να διαχειριστής τον πιθανό εκνευρισμό ή θυμό που μπορεί να σου προκύψει κ να σου τινάξει έναν αγώνα ή μια προετοιμασία στον αέρα.. Είναι η διαχείριση της σωματικής κούρασης ή κόπωσης. Της πνευματικής εξάντλησης ..

Έχω την αίσθηση ότι σε κάθε προετοιμασία, νοιώθω έτοιμος σωματικά κ ψυχικά, όταν έχω «δει» ή έχω»φέρει» τον αγώνα στο μυαλό μου .. Εκεί νοιώθω ότι είμαι 100% ΟΚ. Δεν υπάρχει συγκεκριμένο στάδιο (αρχή ή τέλος σε μια προετοιμασία) που να μπορεί ή πρέπει να συμβεί αυτό. Όταν όμως λάβει χώρα, τότε ξέρεις ότι είσαι έτοιμος.

Για μένα, το ΙΜ αρχίζει κ τελειώνει πριν τον αγώνα. Ο αγώνας είναι απλά η Γιορτή. Που κάποια υπέρτατη δύναμη Σε αξιώνει να είσαι κ συ εκεί, μέρος μιας στιγμής που μετά από κάποιες ώρες μετατρέπεται σε πραγματικότητα. Και εκεί η πραγματικότητα μετατρέπεται σε ιστορία κ συ αποτελείς μέρος αυτής.

Για αυτό και αν κάποιος/οι που έχει τερματίσει την συγκεκριμένη απόσταση, θεωρείται ότι αξίζουν το χειροκρότημα σας, προσωπικά θα σας παρότρυνα να τους χειροκροτήστε περισσότερο για το ότι στήνονται στην αφετηρία ενός τέτοιου αγώνα. Όχι μόνο γιατί σίγουρα μόχθησαν σωματικά κ το αξίζουν, αλλά γιατί πάλεψαν για αυτό που λέμε «δικαίωμα στο όνειρο».

Μετά θα είναι και η δική σας σειρά, για τα δικά σας όνειρα, μέσα από τα δικά σας υπερβατικά ταξίδια αυτογνωσίας.

Keep dreaming