post

Κάνε τον πόνο σύμμαχο…..!

Ο πόνος είναι βασικό κομμάτι της προπόνησης και του αγώνα τριάθλου ενώ την ίδια στιγμή αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο των τριαθλητών ενώ κυνηγούν τους στόχους τους.

Παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην παροχή πληροφοριών για την κατάσταση του αθλητή, συμπεριλαμβανομένων του επίπεδο της προσπάθειας και της έντασης του προπονητικού προγράμματος. Αλλά ο πόνος είναι και μια επίμονη και δυναμική σωματική προειδοποίηση για το σώμα του αθλητή, που συχνά του φωνάζει να σταματήσει ! Είτε λοιπόν χρησιμοποιεί τον πόνο σαν σύμμαχο για να πετύχει τους στόχους του στο τρίαθλο είτε σαν εχθρό που θα τον εμποδίσει να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά του, αυτό εξαρτάται από την προσωπική αντίληψη για τον πόνο και κατά πόσο μπορεί να τον διαχειριστεί προς όφελός του.

Αν χρησιμοποιεί τον πόνο σαν κάτι θετικό, έχει ξεκινήσει από μια ρεαλιστική προσέγγιση σχετικά με το τι πραγματικά είναι. Αν στο τέλος μιας διαδρομής τρεξίματος, η σκέψη είναι ότι ήταν η πιο επώδυνη προπόνηση, εκεί ακριβώς χρειάζεται μια προσέγγιση στον πόνο. Πρέπει να συνειδητοποιήσει ο αθλητής τη διαφορά μεταξύ οδύνης, πόνου και σωματικής δυσφορίας.

Ίσως να βοηθήσει αν το δούμε με γεγονότα. Αυτό που βιώνουν οι αθλητές στο τρίαθλο δεν είναι οδύνη. Ο λόγος που χρησιμοποιούν κάποιοι τέτοιες λέξεις είναι για να το αισθανθούν πιο σκληρό και ηρωικό. Τέτοιες λέξεις οι ειδικοί χρησιμοποιούμε με ανθρώπους που υποφέρουν από καρκίνο διότι εκεί ο πόνος είναι έντονος, κρίσιμος, μεγάλης διάρκειας, απειλητικός για τη ζωή τους και συχνά μη-ελεγχόμενος.

Στις προπονήσεις όμως και στους αγώνες, δεν μπορούμε καν να μιλάμε για πόνο. Ο αληθινός πόνος έρχεται από τραυματισμούς. Αυτός ο πόνος είναι παρόμοιος της οδύνης, αλλά παρόλο που ορισμένες φορές μπορεί να είναι πολύ έντονος – δεν είναι απειλητικός για τη ζωή, συνήθως δεν έχει μεγάλη διάρκεια και μπορεί να ελεγχθεί πολύ πιο εύκολα.

Αυτό που αισθάνεται ο αθλητής στην προπόνηση και στον αγώνα, είναι δυσφορία. Πονάει και έχει αντίκτυπο στην προσπάθειά του ενώ προπονείται ή αγωνίζεται, αλλά μπορεί να μειώσει την δυσφορία αν ρίξει τον ρυθμό του ή αν σταματήσει. Αν επιλέγουμε όμως να το λέμε πόνο, συμφωνούμε ότι θα το κάνουμε πρώτον γιατί είναι πιο απλή λέξη, αποτελείται μόνο από 4 γράμματα, είναι πιο συνήθης στη χρήση γενικώς, και μας κάνει να αισθανόμαστε και λίγο ήρωες. Αλλά ακόμα κι αν το λέμε πόνο, τώρα ξέρουμε τι πραγματικά είναι και αυτή η προσέγγιση είναι το πρώτο βήμα στη διαχείριση του πόνου.

Το επόμενο βήμα για να ξεπεράσει ο αθλητής τον πόνο στο τρίαθλο είναι να κατανοήσει ότι ο πόνος δεν είναι απλά μια σωματική εμπειρία που πρέπει να αντέξει στην προπόνηση και τους αγώνες του. Ο πόνος αποτελεί μια μείζονα ψυχολογική παράμετρο. Ο τρόπος με τον οποίο ο αθλητής σκέφτεται τον πόνο και τα συναισθήματα που συνδέει με τον πόνο, επηρεάζουν τον πόνο που αισθάνεται. Ο τρόπος που ερμηνεύει τον πόνο είτε τον οδηγεί σε νέα και υψηλότερα επίπεδα επίδοσης ή τον επιβαρύνει στην κινητοποίησή του, μειώνει την αυτοπεποίθησή του, αυξάνει το άγχος του και του αποσπά την συγκέντρωση του στην προπόνηση και τον αγώνα. Αν μπορεί να ερμηνεύσει τον πόνο με θετικό τρόπο, ο πόνος που θα αισθανθεί θα είναι καλύτερος και λιγότερο έντονος.

Ο πόνος είναι εχθρός.

Όντως. Ο πόνος είναι εχθρός όταν ο αθλητής ξεκινάει με αρνητικές αντιλήψεις όπως «ο πόνος είναι κάτι κακό», «ο πόνος σημάνει την αδυναμία μου» και «ο πόνος σημάνει την αποτυχία μου». Αυτή η στάση απέναντι στον πόνο βάζει τον αθλητή σε συλλογισμό εντελώς αμυντικό όπου με την πρώτη αίσθηση πόνου στην προπόνηση ή τον αγώνα θα ενεργοποιήσει έναν φαύλο κύκλο αρνητικών σκέψεων και αρνητικών συναισθημάτων. Όταν κάνει τις επαναληπτικές διαδρομές στην πισίνα, τις αναβάσεις με το ποδήλατο ή τα μισάωρα τρεξίματος κι αρχίζει να σκέφτεται «Δεν το αντέχω. Τι κάνω εδώ τώρα ? Αξίζει τελικά ?» αυτός ο αρνητικός εσωτερικός διάλογος στην ουσία θα του αυξήσει τον πόνο που ήδη αισθάνεται, θα του μειώσει την επιθυμία να παλέψει και να ξεπεράσει τον πόνο του και θα του περιορίσει σημαντικά τα οφέλη που θα είχε από την προπόνηση.

Οι πιο πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι τα συναισθήματα που συνδέουμε με τον πόνο, έχουν σημαντική επιρροή στην ένταση του πόνου που αισθανόμαστε. Τρέχει και πονάει. Αρχίζει να θυμώνει και να ματαιώνει ότι δεν θα φτάσει τον στόχο του στον χρόνο. Οργίζεται με τον εαυτό του που δεν έχει προπονηθεί σκληρά. Μπορεί να αισθανθεί και απόγνωση σχετικά με την ικανότητά του να τερματίσει. Όταν ο αθλητής συνδέει αυτά τα αρνητικά συναισθήματα με τον πόνο που έχει στην προπόνηση ή τον αγώνα, το άμεσο αποτέλεσμα είναι να νοιώθει ότι πονάει ακόμα πιο πολύ. Παρουσία λοιπόν της δικής του αίσθησης πόνου, του αρνητικού εσωτερικού διαλόγου και των αρνητικών συναισθημάτων, οι πιθανότητες για μια καλή προπόνηση και επιτυχία στον αγώνα είναι απειροελάχιστες.

Ο πόνος είναι σύμμαχος.

Για να γίνει ο πόνος του αθλητή σύμμαχός του, χρειάζεται αφοσίωση, προσπάθεια και πολύ εξάσκηση. Πρώτα πρέπει να δεχτεί τον πόνο σαν κάτι φυσιολογικό και ως ένα σημαντικό κομμάτι της προπόνησης και του αγώνα – «no pain, no gain» ! Η πραγματικότητα είναι ότι αν οι αγώνες τριάθλου δεν ήταν κάτι δύσκολο, δεν θα συνοδεύονταν από τόσο μεγάλη ικανοποίηση και το πιο πιθανό είναι να μην ασχολούνταν με αυτό το άθλημα οι άνθρωποι που επέλεξαν να γίνουν τριαθλητές.

Ο πόνος που αισθάνεται μπορεί επίσης να μειωθεί με το να παραμένει συναισθηματικά αποκομμένος από την προπόνηση και τον αγώνα ο αθλητής. Αυτό μπορεί να το καταφέρει χρησιμοποιώντας τον πόνο σαν πληροφορία κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων. Ο πόνος του λέει πόσο σκληρά δουλεύει και αν αυτό που νοιώθει είναι λόγω της σκληρής δουλειάς ή κάποιου τραυματισμού. Με αυτή την πληροφορία, μπορεί ο αθλητής να προσαρμόσει τον ρυθμό του, να τροποποιήσει την τεχνική του, να αλλάξει την στάση του σώματός του, ή να μεταβεί σε άλλες τακτικές. Με αυτές τις αλλαγές, θα βοηθήσει στην μείωση του πόνου και ταυτόχρονα θα βελτιώσει σημαντικά την επίδοσή του.

Άλλη μια χρήσιμη μέθοδος να αντιδράσει στον πόνο του είναι να συνειδητοποιήσει ότι οι άλλοι γύρω του ομοίως νοιώθουν πόνο. Κάποιες φορές, ενώ είναι κοντά στον τερματισμό του αγώνα, μπορεί να τον θυμώνει το γεγονός ότι πονάει πολύ, κι εκείνη τη στιγμή να κοιτάζει τους άλλους αθλητές που μοιάζει να μην βιώνουν καμία απολύτως δυσκολία. Εκεί δεν θα πρέπει να ξεγελαστεί. Δεν μπορεί να δει μέσα τους ούτε να βιώσει την δική τους δυσφορία. Εξωτερικά, κι εκείνος μπορεί να φαίνεται καλά, ήρεμος, και συγκεντρωμένος, παρ` όλο που μέσα του μπορεί να περνάει μεγάλη δυσφορία και αγωνία. Αν λοιπόν πονάει αυτός, οι πιθανότητες λένε ότι πονούν και οι άλλοι αθλητές στην κούρσα. Αυτό και μόνο σαν σκέψη μπορεί να τον ανακουφίσει. Και μην ξεχνάμε ότι ο πόνος θέλει συντροφιά !

Μπορεί να κάνει δραστικά σωματικά βήματα για να μειώσει τον πόνο. Όταν το σώμα του αρχίζει να παλεύει, προσπαθεί να προστατευτεί από το πόνο με συστολή των μυών. Το σώμα δεν συνειδητοποιεί ότι αυτό το κάνει χειρότερo, οπότε αυτό που έχει άμεσα ανάγκη είναι να του πει να χαλαρώσει. Απλές τεχνικές κατά την προπόνηση και τον αγώνα, όπως διαφραγματικές αναπνοές, ανέβασμα και χαμήλωμα των ώμων κάθε λίγα χιλιόμετρα, περιστροφή των χεριών, τίναγμα των άκρων και διατήρηση χαλαρότητας του προσώπου, μπορεί να κάνουν μεγάλη διαφορά στον τρόπο που ανταποκρίνεται το σώμα στον πόνο.

Αυτό που λέει ο αθλητής στον εαυτό του για τον πόνο που νοιώθει, είναι αυτό που επηρεάζει την έντασή του. Ο θετικός εσωτερικός διάλογος όπως «Δυναμώνω σε κάθε μου βήμα», «Αυτό με κάνει πιο δυνατό» και «Δουλεύω καλά προς τους στόχους μου», όχι μόνο θα περιορίσει τον πόνο του, αλλά θα του φέρει και άλλα ψυχολογικά οφέλη συμπεριλαμβανομένων της αυξημένης κινητοποίησης, της μεγαλύτερης πίστης στον εαυτό του και τα πιο θετικά συναισθήματα.

Στον ίδιο βαθμό που τα αρνητικά συναισθήματα αυξάνουν την αίσθηση του πόνου, τα θετικά συναισθήματα έχουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Αν μπορέσει να συνδέσει ο αθλητής θετικά συναισθήματα όπως ο ενθουσιασμός, η χαρά και η εκπλήρωση με τον πόνο που αισθάνεται στην προπόνηση και τον αγώνα, θα μειώσει τον πόνο του και θα τον κάνει πιο ανεκτό και διαχειρίσιμο. Τα θετικά συναισθήματα δημιουργούν μεγαλύτερης διάρκειας θετικό εσωτερικό διάλογο και έχουν άλλα ψυχολογικά οφέλη όπως πιο ισχυρά κίνητρα και όλο και περισσότερη πίστη στον εαυτό. Σωματικά, τα θετικά συναισθήματα συμβάλλουν στην έκκριση ενδορφίνων ( που λειτουργούν σαν φυσικά αναλγητικά) και τα οποία όχι μόνο περιορίζουν την αντίληψη του πόνου αλλά στην ουσία μειώνουν τον σωματικό πόνο.

Το πιο αγαπητό θετικό συναίσθημα κατά την προπόνηση και τον αγώνα είναι η έμπνευση. Κάνει τον πόνο να μοιάζει μέρος μιας επικής πρόκλησης για επίτευξη στόχων. «Ο πόνος μου λέει ότι δουλεύω σκληρά και κάνω πρόοδο προς τα όνειρά μου στο τρίαθλο, προς την ικανοποίηση και την χαρά που αποτελεί πρωτογενές μου κίνητρό σαν τριαθλητής. Με στόχο αυτό, έχω μια διπλή τακτική που συνδυάζει θετικό εσωτερικό διάλογο και θετικά συναισθήματα. Όταν πονάω πολύ, χαμογελώ και λέω «καταθέσεις μωρό μου καταθέσεις» (η λέξη «μωρό μου» χρειάζεται στην προσφώνησή σου αλλιώς δεν θα λειτουργήσει). Το χαμόγελο δημιουργεί θετικά συναισθήματα και ενεργοποιεί την έκκριση των αναλγητικών ενδορφίνων και ο εσωτερικός μου διάλογος μου λέει ότι κάνω επενδύσεις στην καλή μου κατάσταση και έτσι θα μπορώ να κάνω αναλήψεις κατά τη διάρκεια του αγώνα (και σε αντίθεση με τα τσεκ επιταγών και τους λογαριασμούς, το τρίαθλο δεν έχει προστασία υπολοίπου) .

Σαν ειδικός, το μεγαλύτερο μάθημα που έχω πάρει και που λατρεύω να μοιράζομαι είναι ότι ο σωματικός πόνος που θα νοιώσει ο αθλητής (στην προκείμενη περίπτωση) στην προπόνηση και τον αγώνα, δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με τον συναισθηματικό πόνο που θα αισθανθεί αν δεν πετύχει τον στόχο του επειδή δεν κατάφερε να διαχειριστεί τον πόνο του.

Ioanna P. Theodorakopoulos, BA, MSc
Counseling Psychologist – psychotherapist
Fertility counselor
Head of counseling services of FEELWELLTODAY.com
Tel. 0030 210 6439010, +30 6936 54 26 70
e-mail: itheodorakopoulou@feelwelltoday.com, i.theodorakopoulos@ymail.com

post

Το ημερολόγιο μου

Ποιοι είναι οι λόγοι που πολλοί αθλητές καταγράφουν τις προπονήσεις τους καθημερινά σε ημερολόγιο; Πολλοί και ποικίλοι….

Πολλοί αθλητές το κάνουν, αλλά γιατί ακριβώς; Άλλοι το κάνουν από συνήθεια, άλλοι ενώ καταγράφουν τις προπονήσεις τους δεν τις κοιτούν σχεδόν ποτέ φοβούμενοι ότι θα απογοητευθούν ή θα επαναπαυτούν ανάλογα με το τι θα δούνε, κι άλλοι το κάνουν απλά για να προσθέσουν στο τέλος κάθε μήνα τα χιλιόμετρα που διανύσανε.

Ο λόγος όμως που θα πρέπει να κρατάτε ημερολόγιο είναι για να καταγράφετε τη κάθε προπόνηση με λεπτομέρεια, έτσι ώστε όταν κάτι πάει λάθος ή αντιθέτως κάτι πολύ καλά στη προπόνηση ή αγώνες, να μπορείτε να ανατρέχετε στο ημερολόγιο και να βρίσκετε την αιτία.

Συχνά σε περιόδους πολλών αγωνιστικών υποχρεώσεων που η ταχύτητα και η αντοχή συνεχώς πέφτουν και η απόδοση ολοένα και χειροτερεύει, μπορεί το ημερολόγιο να είναι αυτό που θα σας σώσει. Αν ανατρέξετε πίσω και το μελετήστε, θα μπορέσετε να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα που θα σας επιτρέψουν να ξαναγυρίσετε στο δρόμο των επιτυχιών.
Αντιθέτως και όταν έχετε επιτυχή αποτελέσματα θα μπορείτε να βγάλετε χρήσιμα συμπεράσματα για το πια ήταν ΄΄η συνταγή της επιτυχίας΄΄. Σ’ αυτή τη περίπτωση βέβαια πολύ συχνά παρασύρεστε και λέτε πως απλά είχατε μια καλή ημέρα. Σχεδόν ποτέ όμως δεν υπάρχει έτσι απλά μια καλή ημέρα, πάντα υπάρχει μια αιτία που θα πρέπει να τη βρείτε αν θέλετε να έχετε και στο μέλλον καλές μέρες.

Επαναπροσδιορίστε τους στόχους της προπόνησης

Στους δρόμους αντοχής έχουμε αγώνες για μεγάλο χρονικό διάστημα και μερικές φορές και πολύ συχνά, ειδικά στην αρχή της σαιζόν μερικές φορές υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά χωρίς όμως να μπορείτε να το καθορίσετε απόλυτα. Τότε καθίστε κάτω και αναλύστε τα πάντα, μην λέτε απλώς ότι ΄΄ δεν νοιώθετε πολύ καλά΄΄ δεν πρέπει να αφήσετε να κυλάει ο χρόνος ελπίζοντας ότι θα φτιάξει από μόνο του. Θα πρέπει να προσεγγίσετε τι είναι αυτό που δεν δούλεψε μέσα στον αγώνα. Ακολουθήσατε άσχημη τακτική; Είχατε πρόβλημα σε αλλαγή του ρυθμού; Νοιώθατε αδύναμοι σε ανηφορικά κομμάτια;
Είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας για να ξεκινήσετε από κάπου. Ανατρέχοντας συγχρόνως και στο ημερολόγιο θα βγάλετε πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για το τι έφταιξε και πως μπορεί να διορθωθεί.
Έτσι πάρτε από την αρχή μια – μια τις ημέρες που προηγήθηκαν και εντοπίστε τι πήγε στραβά στην προπόνηση.

Και πως μπορείτε να είστε σίγουροι για το τι φταίει; Απλό, κάντε τα τεστ που είχατε κάνει και στο παρελθόν μέσα στη χρονιά που διανύετε.
Επίσης θα πρέπει να δείτε μήπως αλλάξατε κάτι την τελευταία στιγμή πάνω στη διατροφή ή το υλικό που χρησιμοποιήσατε. Αν δεν έχει συμβεί κάτι τέτοιο ελέγξτε τι έχει καταγράψει ο παλμογράφος σας πάνω στον αγώνα, τι πήγε καλά και τι λάθος.

Έλεγχος με το παλμογράφο

Κόπωση και Υπερπροπόνηση:

Η υπερπροπόνηση είναι το πιο συνηθισμένο λάθος, ιδιαίτερα για τους αθλητές που πιστεύουν ότι όσο περισσότερο τόσο το καλύτερο.
Μια από τις καλύτερες και ίσως και η πρώτη από τις ενδείξεις της υπερπροπόνησης είναι οι πρωινοί παλμοί ηρεμίας. Αν αυτοί είναι 7-10 σφίξεις ψηλότερα από τους συνηθισμένους παλμούς, τότε θα πρέπει να αρχίσετε να ανησυχείτε. Οι υψηλότεροι παλμοί ηρεμίας μπορεί να προέρχονται από μια σειρά αιτιών, όπως υπερπροπόνηση, απλή κόπωση, ψυχολογικοί παράγοντες και οικογενειακά προβλήματα, ιώσεις, κτλ.
Η ξεκούραση είναι το καλύτερο φάρμακο για τους αθλητές. Δυστυχώς πολλοί φοβούμενοι ότι θα χάσουν τη φυσική τους κατάσταση αρνούνται να ακούσουν τα σημάδια. Κανένας όμως δεν θα βελτιωθεί αν συνεχίσει να προπονείτε ενώ είναι άρρωστος ή τραυματίας.
Το να πάρετε μερικές μέρες ξεκούρασης μόνο καλό θα σας κάνει, φτάνει όταν είναι να επιστρέψετε ξανά στις προπονήσεις, να επανεξετάσετε τη προπόνηση που είδη είχατε κάνει για να εντοπίσετε τις πιθανές αιτίες του προβλήματος. Αλλά και αυτής που θα ακολουθήσει, για να αποφύγετε νέες περιπέτειες μιας και υπάρχουν νέα δεδομένα.

Παρακολούθηση και καταγραφή

Στη προπόνηση

Συμβαίνει κάτι από τα ακόλουθα?
Αν ναι, τότε προτείνω κάποιες λύσεις σε κάποιες υποθέσεις.

1.Έχετε ψηλούς παλμούς ακόμη και όταν τρέχετε χαλαρά?
Υπόθεση: απλή κόπωση ή υπερπροπόνηση – Λύση: ξεκούραση.
Υπόθεση: δεν έχετε αναπληρώσει από τη χθεσινή προπόνηση – Λύση: προπονηθείτε χαλαρά ή ξεκουραστείτε.
Υπόθεση: ίωση, πυρετός, βαρύ κρύωμα – Λύση: σταματήστε τη προπόνηση μέχρι να αναρρώσετε.
Υπόθεση: αν είναι στην αρχή της σαιζόν – Λύση: είστε ακόμη απροπόνητος.

2.Δεν μπορείτε να διατηρήσετε τους φυσιολογικούς σας παλμούς στο στο Αναερόβιο Κατώφλι όταν κάνετε διαλειμματική προπόνηση?
Υπόθεση: απλή κόπωση ή υπερπροπόνηση – Λύση: σταματήστε τη διαλειμματική, κάντε χαλαρή προπόνηση ή ξεκουραστείτε.

3. Στις μεγάλες προπονήσεις οι παλμοί σας είναι σε φυσιολογικά επίπεδα όταν ξεκινάτε τη προπόνηση και ανεβαίνουν συνεχώς προς το τέλος?
Υπόθεση: Αφυδάτωση – Λύση: πίνετε υγρά από την αρχή της προπόνησης

4. Στις μεγάλες προπονήσεις όσο περνάει η ώρα οι παλμοί σας πέφτουν που ακολουθείτε και από άσχημο συναίσθημα?
Υπόθεση: υπογλυκαιμία – Λύση: εμφανίζετε αν δεν έχετε φάει και πιει αρκετά ή δεν έχετε κάνει ακόμη αρκετές μεγάλες προπονήσεις έτσι ώστε να ενεργοποιήσετε το μεταβολισμό για να χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τα λιπαρά οξέα.

5. Όταν οι καρδιακοί παλμοί ανεβαίνουν πάνω από 10 σφίξεις όταν είστε ξαπλωμένοι και σηκώνεστε σε όρθια θέση.
Υπόθεση: απλή κόπωση ή υπερπροπόνηση – Λύση: κατεβάστε τον όγκο προπόνησης, όχι ψηλή ένταση στη προπόνηση, κάντε μόνο χαλαρά

6. Όταν οι παλμοί ανταποκρίνονται αργά. Π.χ. όταν ανεβαίνετε μια ανηφόρα αργούν να ανέβουν, και αφού τελειώσει αργούν να πέσουν, ή
όταν μετά από μιας χαμηλής έντασης προπόνησης αργούν να ξαναπέσουν στα φυσιολογικά επίπεδα.
Υπόθεση: απλή κόπωση ή υπερπροπόνηση – Λύση: ελαττώστε τον όγκο της προπόνησης, όχι ψηλή ένταση μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα.

Στον Αγώνα

Μερικές από τις πιο χρήσιμες πληροφορίες που παίρνουμε από τον παλμογράφο είναι από τους αγώνες. Αν μπορείτε να κατεβάσετε αυτές τις πληροφορίες σ’ έναν υπολογιστή μετά από τον αγώνα, το γράφημα μπορεί να σας δείξει πολύ σημαντικές πληροφορίες, όπως το επίπεδο της φυσικής σας κατάστασης, αν ήσασταν κουρασμένοι ή υπερπροπονημένοι, αν η ταχύτητά σας στα διάφορα σημεία του αγώνα ήταν καλή, αν προς το τέλος του αγώνα αφυδατωθήκατε, κτλ.

Αν γνωρίζετε πιο είναι το αναερόβιο σας κατώφλι μπορείτε να κοντρολάρετε καλύτερα το ρυθμό σας μέσα στον αγώνα έτσι ώστε να κατανέμετε καλύτερα τις δυνάμεις σας, να μπορείτε να εκτιμήσετε εκ τον προτέρων πως θα συμπεριφερθεί ο οργανισμός σας αργότερα, και να προλάβετε καταστάσεις ή να οδηγήσετε τους αντιπάλους σας εκεί που θέλετε εσείς.

Έτσι όταν τα πράγματα πηγαίνουν προς λάθος κατεύθυνση θα είστε σε θέση να γνωρίζετε τι φταίει και να αντιδράσετε έγκαιρα έτσι ώστε να ξαναμαζέψετε τη κατάσταση και να τη πάρετε στα χέρια σας.
Οι δρόμοι αντοχής είναι ένα δύσκολο και απαιτητικό άθλημα που δεν συγχωρεί λάθη λόγο αδυναμίας να καταγράφετε και να μεταφράζετε τα δεδομένα.